พี่น้องคร๊าบ!!! มาแลกเปลี่ยนความประทับใจกันนะจ๊ะ

[เสริม]

ขอให้ท่านเล่าว่า...ท่านรู้สึกอย่างไรกันบ้าง....
ยามที่ได้เจอะเจอครูบา อาจารย์ผู้มีพระคุณ
ในยามที่เห็นเพื่อน พี่ น้อง ที่ห่างหายกันไปนานนับสิบๆ ปี
และสถานที่เก่าๆ ที่หลบหายไปจากความทรงจำของท่าน...นานมาแล้ว

และแล้ว...อยู่มา วันหนึ่ง...
เมื่อท่านเหยียบเท้าก้าวแรกของท่าน ลงบนผืนแผ่นดินพิษณุโลก
ฉากต่างๆ มันก็ผุดขึ้นมาจากความทรงจำอันเลือนลาง
มันเด่นชัดขึ้น จนดูประหนึ่ง ท่านได้กลับไปเป็นนิสิตในวัยใสปิ๊ง
เหมือนดั่งเช่นวันวาน ในวันนั้น...อีกครั้งหนึ่ง...

มาบอกเล่าเรื่องราว เพื่อแลกเปลี่ยนความประทับใจกันเถิดครับ
อย่าได้เก็บกอดความประทับใจของท่านเอาไว้ แต่เพียงผู้เดียว....

ท่านรู้สึกอย่างไรบ้าง กับงาน "รวมพล คนรัก คริส ครั้งที่2"

[nu_bew]

ขอเป็นความคิดเห็นแรกนะค่ะ พี่เสริม อิอิ
เมื่อวาน เห็นพี่ๆมาร่วมงานแล้ว ประทับใจมากๆๆเลยค่ะ
เหมือนรวมพลังกันมาจริงๆๆๆ
หลายคน อยู่ไกลก็ยังมา ถามพี่อยู่คนนึงเดินทางมากจากตรัง รู้จักอาจารย์แต่พี่เค้าไม่เคยเรียนกับอาจารย์๋ก็ยังมาเลยค่ะ
แอบปลื้มแทนอาจารย์เลยค่ะ
^______^

เมื่อวาน ถึงจะรู้จักพี่ๆแค่ไม่กี่ท่าน แต่พี่ๆทุกท่านก็ทำให้รู้สึกอบอุ่นและมีแต่รอยยิ้มให้ค่ะ
บิวยังแอบอมยิ้ม ที่เห็นพี่ๆเดินมาลงทะเบียน
แล้วถามกันเพื่อนว่า เอ๊ะ... เรารุ่นอะไรนะ
พี่บางท่านก็รหัส 27
( บิวเกิด 29 ค่ะ อิอิ )
พี่ๆหลายคนก็พาครอบครัวและพาลูกมาด้วย
บิวยังถามกับเพื่อนเลย ว่าอนาคต ถ้าบิวและเพื่อนมาเจอกันจะเป็นยังไงนะ
เมื่อวาน เสียดายที่ฝนตก ไม่อย่างนั้น พี่กับน้องคงได้เล่นเกมและทำความรู้จักกันมากขึ้นนะค่ะ
ก็อยากจะให้จัดกิจกรรมแบบนี้ต่อไปค่ะ
รับรองว่า ครั้งที่ 3 บิวไปอีกแน่ๆค่ะ

^_________^

[AEDAK]

รู้สึกดีใจที่ได้เจออาจารย์และพี่ๆเพื่อนๆน้องๆเช่นกันค่ะ รู้สึกตื่นเต้นมากๆ เพราะมันนานมากเลยที่ไม่ได้เจอกัน เพราะว่าเอ๋ก็เป็นบุคคลหนึ่ง
ที่ไม่ได้เจอเพื่อนๆไม่ได้ไปร่วมกิจกรรมกับพี่ๆเพื่อนๆน้องๆ นานมาก
นี่เป็นครั้งแรกที่ได้ร่วมกิจกรรม ก็รู้สึกดีมากๆ แต่ก็รู้สึกเสียดายอยู่อย่างเดี่ยวที่ไม่ได้คุยกับรุ่นพี่และรุ่นน้องมากนักไม่ได้ทำความรู้จักกัน
สักเท่าไร ด้วยเวลาด้วย และความที่ไม่ได้เจอเพื่อนด้วยทำให้ต้องเมาส์
กับเพื่อนซะเป็นส่วนใหญ่ ไว้โอกาสหน้าคงได้ทำความรู้จักกันมากกว่านี้นะค่ะ

[wonder_dogger]

เย้ๆๆๆ

ดีใจมากค่ะ ตอนแรกคิดว่าคงมีแต่พี่ๆผู้ใหญ่น่ากลัวๆ
แต่จริงๆแล้วพี่ๆทุกคนน่ารักมากๆ เป็นกันเองกับน้องๆทุกคน
ทำให้หายเกร็งไปเยอะเลยค่ะ ชอบใจมากมาย

แต่หนูก็ยังไม่ค่อยกล้าคุยอยู่ดีค๊า แต่ยังไงก็ต้องขอบคุณพี่ๆทุกคนมากๆค่ะ

สำหรับอาจารย์คริสนั้น ตอนแรกๆก็เฉยๆค่ะ ออกจะเบื่อนิดๆตอนเรียน แต่บางครั้งก็ตื่นเต้นสุดๆ แต่อาจารย์ให้พวกเราได้ทำอะไรที่ไม่เคยทำ
คือถ้าไม่เจออาจารย์เราคงไม่ได้เรียนรู้มากมายขนาดนี้

  รักอาจารย์คริสมากๆค่ะ 

[กะต้อ]

ซาบซึ้งมากๆ ที่ได้เจอกันอีกครั้ง วันนั้นเหมือนย้อนเวลากลับไปเมื่อ 20 ปีที่แล้ว แล้วหยุดมันไว้แม้ว่าจะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ แค่ไม่กี่ชั่วโมงที่ได้เจอกัน แต่ก็รู้สึกอิ่มอยู่ในใจ  และแม้ว่าบางคนรูปพรรณสันฐานจะเปลี่ยนไป มากบ้างน้อยบ้าง  แต่ทุกคนยังมีตัวตนและหัวใจ เดิมๆ ไม่เปลี่ยนแปลง ขอบคุณทุกคน ที่ทำให้พวกเรามั่นใจว่า ยังมีเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ที่น่ารักเสมอ ของคุณ พี่ๆ และทีมงานที่ทำให้เราได้มาเจอกันอีกครั้ง

[❤MaRiAnNe:)❤]

ประทับใจมาก...ดีใจที่ได้เจออาจารย์...พี่ๆ เพื่อนๆ...น้องๆ .....และได้มีโอกาสไปนมัสการพระพุทธชินราชอีก..ทีเมื่อก่อนตอนเรียนเวลาคิดถึงบ้านทีไรชอบไปไหว้พระและนั่งมองจนสบายใจแล้วค่อยกลับหอ...สนุกมากเลย...เหมือนได้กลับไปเยี่ยมสถานที่ที่เรามีความผูกพันธ์ 

[shangpi]

แวะมาอ่านความประทับใจของหลายๆๆ คนกันจ้าา

[จ๊ะเอ๋]

สนุกมากค่ะ ตื่นเต้นได้เจอเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ เยอะขนาดนี้ ซึ่งบรรยากาศแบบนี้ไม่ได้เจอมานานมากกกกก  ทุกคนพร้อมใจกันมา ตั้งใจเต็มใจที่จะมาแสดงมุทิตาจิตให้อ.คริส  ได้เจออาจารย์ ได้พูดคุยแล้วเหมือนย้อนเวลากลับไปเป็น นักศึกษาใหม่เลย 
ชอบการแสดงที่น้องน้ำจัดมา มืออาชีพมากๆ
ทุกอย่างดีหมด เพียงแต่อยากให้รุ่น 32 มาเยอะกว่านี้อ่ะ...
อายพี่ๆ เค้าจริงๆ รุ่น 27 28 ยังมาเยอะกว่ารุ่นเราเลย คราวหน้าเอาใหม่นะ รุ่นเรารวมพลังกันหน่อย

[ดอกแก้ว มอพระองค์ดำ]

เย้ๆๆๆ

ดีใจมากค่ะ ตอนแรกคิดว่าคงมีแต่พี่ๆผู้ใหญ่น่ากลัวๆ
แต่จริงๆแล้วพี่ๆทุกคนน่ารักมากๆ เป็นกันเองกับน้องๆทุกคน
ทำให้หายเกร็งไปเยอะเลยค่ะ ชอบใจมากมาย

แต่หนูก็ยังไม่ค่อยกล้าคุยอยู่ดีค๊า แต่ยังไงก็ต้องขอบคุณพี่ๆทุกคนมากๆค่ะ

สำหรับอาจารย์คริสนั้น ตอนแรกๆก็เฉยๆค่ะ ออกจะเบื่อนิดๆตอนเรียน แต่บางครั้งก็ตื่นเต้นสุดๆ แต่อาจารย์ให้พวกเราได้ทำอะไรที่ไม่เคยทำ
คือถ้าไม่เจออาจารย์เราคงไม่ได้เรียนรู้มากมายขนาดนี้

  รักอาจารย์คริสมากๆค่ะ 

               คราย..ทำให้คุณน้องกลัวเหรอครับ ?
     คงเป็นการดีที่ ผมมะได้ไปร่วมงาน อย่างน้อยก้อไม่ได้ไปเพิ่ม 
     ความกลัวให้คุณหนู.... เอิ๊ก ๆ  โชคดีจัง[/color]

[yodrak]

ดีใจนะที่พี เพื่อน น้อง ผองเรายังมีสันดานที่เหมือนเดิม ถอดหัวโขนทิ้งไว้ที่ทำงาน แขวนความเป็นพ่อบ้าน แม่บ้าน ไว้ข้างฝา มีแต่สันดานเดิมๆ ดิบๆ เถื่อนๆ ...ชอบมาก....ดีใจมาก.....ณ ตอนนี้ คิดถึงมาก


เออ...อาจารย์ยังชมเลย บอกว่า "กาลเวลาไม่ได้เปลี่ยนพวกคุณเลย"
ฟังแล้วแปลกๆ ไม่รู้ชมหรือด่า

[nuch]

เจออาจารย์ เพื่อน พี่ น้อง ดีใจ ... นึกถึงบรรยากาศเก่าๆๆ
ขอบคุณพี่กะต้อ เรื่อง รูป ในงาน ดีมาก  พี่กะต้อเก่งจิงๆๆ
เพลงประกอบเพราะมาก ทั้ง 2 เพลง หลานจุนเจือ มาฟังอีกที ที่บ้าน ร้องไห้เลย อิอิ
ขอบคุณเรื่องเป็นธุระ เรื่องถุงผ้าด้วยนะค่ะ
ขอบคุณพี่กอฟล์ sponsor รายหย่าย ขอบอก สาวๆๆรุ่นนี้ ทามมายหน้าเด้งจัง
รุ่น 31 ฝากส่งสายตาอิจฉา ทามมายหน้าเด้งกว่่ารุ่นเราอีก
รุ่นพี่ๆๆน่ารักมาก ขายอารายก็ซื้อหมด ขอบคุณนะค่ะ
พวกเรา ทำทุกอย่างเพื่ออาจารย์ คริส ค่ะ

[molwatoo]

"กาลเวลาไม่ได้เปลี่ยนพวกคุณเลย"
ชอบคำนี้จริงๆเลย ......อจ.คริส พูดตรงใจนู๋ ญ. ซู้ดๆเรยค่า
เพราะ พี่ๆน้องๆ แต่ละคน ยังเหมือนเดิมกันจริงๆ
เสียดาย ที่ฝนตกเลยทำกิจกรรมตอนบ่ายไม่ได้
ไม่งั้น คงได้รู้จักน้องๆรุ่นหลัง ที่ไปร่วมงานกันมากก่านี้
ขอบคุณพี่อ๋อง พี่โจ้ พี่เทียน พี่ยุทธ พี่ต้อ ที่จัดงานนี้ขึ้นมา
เพื่อ อจ.คริส ทุกคน ร่วมแรงร่วมใจจัดงานนี้ ... ซาบซึ้งจิงๆ
เป็นงานเลี้ยงที่เต็มไปด้วยความสุข...และความทรงจำที่งดงาม 
คิดถึงทีไร ก้อ ทำให้นั่งอมยิ้มได้ ทุกที .... หายเหนื่อยแล้วจัดอีกนะ :

[kai01]

มีความสุขมากเลย อยากให้ถึงงาน รวมพลคนรักคริส ครั้งที่ 3เร็วๆจัง

[tien-swu]

หญิง

ถ้าจะขอบคุณก็ต้องขอบคุณทุกคนที่มาร่วมงานและที่ตั้งใจจะมาแต่มาไม่ได้ ทุกคนเปรียบสะเหมือนฟันเฟืองเล็กๆที่ร้อยเรียงและประสานกันอย่างลงตัว ซึ่งทุกฟันเฟืองนั้นมีความสำคัญพอๆกันและจะขาดอันไดอันหนึ่งไปไม่ได้ ซึ่งแต่ละฟันเฟืองเหล่านั้นมาได้เพราะสายใยแห่งรักที่มีต่อ อาจารย์ Chris

P Tien

[jay.]

ก็มีความสุขมากสุดๆ ไปเลย ได้เจอพี่ๆ เพื่อนๆ น้องๆ คุ้มค่า สมกับการรอคอย แต่มันก็ผ่านไปรวดเร็วเหลือเกิน ยังทำใจไม่ค่อยได้เลย รู้สึกยังพูดคุยกันไม่ได้ทั่วถึงเลยครับ และก็ขอบคุณสำหรับน้องบิวนะ พี่ขับรถกลับมาถึงตรัง ก็มาเปิดกระทู้อ่านก่อนเลย ได้ยินน้องพูดถึงอย่างนี้จะบอกว่าหายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้งเลย ดีใจที่เจอน้องๆ แม้เราจะไม่เคยเจอกันมาก่อน แต่ก็รู้สึกผูกพัน เพราะเราเป็น "แก้วต้นเดียวกัน" ใช่ไหมครับน้อง?