เราเสียตัวให้รพินทร์ ไพรวัลย์ ตั้งแต่ประถมกับมัธยมต้น
คือว่าที่บ้านคุณตามีกองหนังสือเรื่องนี้ และนิยายกำลังภายใน ดิฉันก็จะอ่านประจำ ซ้ำแล้วซ้ำอีก เพราะชนบทไม่มีอะไรทำ ออกนอกบ้านก็ร้อน เลี้ยงควายก็ไม่เป็น อ่านหนังสือดีกว่า
จะอ่านช่วงปิดเทอมเพราะจะได้กลับไปบ้านคุณตา
พอโตมาก็หนังสือปลวกกิน เพราะเป็นเวอร์ชั่น สมัยเล่มละ 1 บาท และ 1 บาท 50 สตางค์
เรื่องนี้มีอาถรรพ์อยู่อย่างคือ ใครเอามาทำเป็นหนังแล้วมักไม่ประสบความสำเร็จ ตั้งแต่ถ่ายไม่จบ ขายไม่ได้ ฯลฯ
ดีจัง...ที่วัฒน์ก้อได้อ่านเหมือนกัน...ถ้าเป็นนิยายจีนนะ...เราชอบของโกวเล้ง....ว ณเมืองลุง จะชอบคำพูดของตัวละครนะ ยกตัวอย่าง
เช่น (ที่จำได้) "ใจนางในเมื่อไม่มีท่าน..แล้วใยจะไปสืบสาวว่านางไปมีสัมพันธ์กับชายใด"
นิยายจีนชื่อตัวละครจำค่อนข้างยาก และต้องมีเวลาอ่าน...ซื้อทีเป็นชุดๆ เสียเงินซื้อเยอะมาก..ตอนไม่มีลูก..ก้อชอบสะสม....แต่เดี๋ยวนี้ลดน้อยลง..แต่จะซื้อให้เผื่อลูกได้อ่านด้วย
เพชรพระอุมา เห็นว่าท่านมุ้ยกำลังจะสร้างใช่ไหม..แต่จินตนาการสูงมาก..กลัวดูหนังแล้วไม่ประทับใจ...เหมือน Harry Potter สร้างไม่ดีเท่าทีหนังสือเขียนไว้เลย
น้องหญิงพี่อัพรูปหนังสือไม่ได้เลย..บอก the folder is full. (พี่ทำรูปเล็กมากๆแล้วนะ) เวลาแนะนำหนังสืออยากให้เห็นหน้าปกด้วยนะ (เหมือนนู๋กะพี่วัฒน์งัย)